2 - 7 JANUARI 2020

Nieuwsitems

Column: De magie van het moment

Column: De magie van het moment

06 januari 2019

Vandaag is het Family Day in Rotterdam Ahoy. Stiekem misschien wel de leukste dag van de Wooning Zesdaagse. Het moment dat de tribunes en het middenterrein niet alleen worden gevuld met kritische wielerfans of mensen die met een biertje in de hand netwerken, maar ook met de jongere generatie, die zich laat verwonderen door een wereld die ze nog niet kenden.

Een wereld met stoere kerels en vrouwen in schitterend gekleurde outfits, die op futuristische fietsen rijden en daarop snelheden behalen die de kinderen normaal alleen op de achterbank van de gezinswagen ervaren. Een onvergetelijke ervaring. Het gejuich na een baanrecord, die knipoog van een voorbijlopende coureur of de stemverheffingen van de microfonist; alles wat op en rond de houten piste gebeurt, laat een onuitwisbare indruk achter.

Toen ik een jaar of twaalf was, bestond deze dag nog niet, maar ik heb wel aan den lijve ondervonden wat de magie van dit wielerevenement met een jong ventje kan doen. Mijn vader had een loge op het middenterrein en dus mocht ik ook een avondje later opblijven om al die fietsende sterren te zien. Bij binnenkomst in het Sportpaleis werd ik letterlijk en figuurlijk verblind door alle pracht en praal in die enorme hal met die rare houten piste in het midden. Fietsen zonder remmen? Hoe kan dat nou? En waarom gaven die coureurs elkaar in de baan eigenlijk een slinger met de hand?

Allemaal vragen die binnen no time veranderden in antwoorden na een gesprek met Peter Bonthuis, de toenmalige assistent-wedstrijdleider. En omdat ik geïnteresseerd was in mijn kersverse passie baanwielrennen, mocht ik zelfs even in het rennerskwartier rondneuzen. Dat even werd een halfuur, waarbij ik alle renners om een handtekening vroeg, een coureur een petje ontfutselde en met de grote Francesco Moser op de foto ging.

Ik was besmet met het wielervirus en mijn wereld veranderde compleet: ik moest en zou renner worden. Zes jaar later reed ik mijn eerste wereldkampioenschap op de baan in het Deense Odense en tot de dag van vandaag speelt de fiets een hoofdrol in mijn leven. Dus kijk ik vandaag goed om me heen om jongetjes en meisjes te spotten met dezelfde twinkeling in hun ogen als ik vijfendertig jaar geleden. Misschien loopt de nieuwe Niki Terpstra of Kirsten Wild hier vandaag wel gewoon rond in deze magische wieleromgeving.

TICKETS
Wij gebruiken cookies voor website analyse en marketingdoeleinden. Door onze site te bezoeken en te gebruiken, accepteert u deze cookies.
ACCEPTEER